bruno :(

alam mo? mas namimiss kita ngayon kesa nung mga panahong tinatanong mo ko ng pilit kung namimiss ba kita. alam mo? mas naaalala kita ngayon kesa nung mga panahong gusto mong alalahanin kita. sinasagot-sagot lang kita ng OO noong mga panahong iyon. pero alam mo kung anong totoo noong mga panahong iyon? wala akong pakialam sayo.

alam mo? mas gusto kitang makausap ngayon kesa nung mga panahong ilang ulit mo kong tinatawagan sa isang oras. alam mo? mas gusto kitang makita ngayon kesa nung mga panahong pinipilit mo kong magkita tayo. dahil alam mo? hindi ko plinanong makita ka, ni makasama ka ng isang segundo. dahil wala akong pakialam sayo nung mga panahong iyon.

alam mo? mas pinanabikan kong marinig kang magkwento ngayon kesa nung mga panahong tayo pa. dahil nakakaumay kang kausap noon.

alam mo?

mas gusto kita ngayon..
mas mahal kita ngayon..

mas nararamdaman kong kelangan kita ngayon kesa noon, alam mo ba ha?

sana alam mo. sana malaman mo.

bye bsn

tapos na rin ako sa wakas. magpapaalam na ko ng tuluyan kina ana at fesyo pati ke pharma.. mamimiss ko ang amoy ng alcohol at lysol. mamimiss ko ang puti kong stocking, apron at scrubsuit.. mamimiss ko ang e.r at icu. mas mamimiss ko sa lahat ang mga taong halos tatlong taong naging bahagi ng buhay ko..

salamat sa inyo.. bahagi na kayo ng pagkatao ko.. :)

adios me amigo :)

:))

i am extremely happy. why?
because of YOU.
thanks.. :)
mwah.

3:19

"I TRUST IN YOU ALONE..."

Dear God,

How are you? Hectic? Hehe..

How I wish I could read this letter to you. I am in trouble, I know, before I utter my words, you read it already in my heart. I have no one to talked to dear Lord, except you... My friends will not even care with whatever burden I encounter. No relatives, cousins, even aunts would care to listen to what I say for even they, have their own circumstances. Yes dear God, I know life isn't about fun and joys. It's about dealing every problem that's coming our way..and so do I dont have any right to complain, but to thank you for everything...

First, I wanna thank you for guiding me always and giving me the ability to make right decisions. This path I am taking now is not easy dear Lord. It's really not..But I do trust in YOU. and with all my might I do hope for the best..as always..

I thank YOU for I was able to face all those trials, for making me strong all the time and for the heart that is not grieveful. I thank Ye, for everything that's happening and for the things that's yet to come. Thanks for all Your instruments such as helpful people who lends a hand everytime I needed them, that you never forget to send to me especially when I need them. In return, make me also Your instrument to help others coz I owe it all to You, MY God Almighty.

I know dear Lord that the life ahead of us is a great battle of pain and joy, triumph and failure, success and errorr, yet through it all, I know YOU will be there..FOR SURE. and that You will never leave us.

You put me in this circumstance, because You trust me that I can handle whatever may come. Nevertheless, same with You, My God..I trusted YOU.

with all my life.
with all my heart,

Lovelots,
Ai-ai..

i love you dear God.

malungkot ka? ako masaya.

sobrang saya. mo na ba?

ako? sapat lang.. sapat lang para makangiti ulit. sapat lang p ra makapag-isip ng tama. sapat lang para gumalaw ng tama. sapat lang para umasa ulit at mabuhay ulit.

hindi naman sa sobrang positibo na kong tao.

pero mas okay na ko kesa sa dati. :)

unplugging.

semi-permanent disconnection to the world wide web.

bye bye :)


i'm quite busy.

ambot

hindi na kita namimiss. sigurado yun.


pero bakit pa kita hinahanap?

panuway ka! >_<

i am 22 years and 1 day old.

oy.. as promised.. ito na.. pinipilit ko ng magpost ng entry na gaya ng dati..

siguro sapat na rin yung mga panahong itinahimik ko para makapag-ipon ng maikekwento. sa totoo lang, nakakawalang gana ng magblog at magkwento. kase, sa totoo lang din naman alam kong, alam mong wala ka rin namang pakialam sa kung anong nangyayari sa buhay ko. -.-

pero.. ganunpaman..

di ko rin naman pepwedeng ihinto ang mga bagay na nakaugalian ko ng gawin.

tatalak na ko? k.

feb.14

hindi ka naman espesyal eh. isa ka lang naman ordinaryong araw na pilit binibigyan ng kaluhugan* ng mga madlang pipol sa mundo. at bukas lilipas ka na.

hindi rin ako naniniwalang porket ikaw ang araw ng kapanganakan ko, eh espesyal ka na. sos.

magiging espesyal ka lang ata na araw kapag, nanalo ako ng jackpot sa lotto at sa mismong araw mo ako tumama.

bitter ka?

susme. ako ba o ako nga? hindi naman dahil sa bitter akong nilalang... or dahil sa wala man lang akong ka-alabyuhan sa araw na yan. wala lang.. di ko lang siya feel..tapos.

anong ginawa mo kahapon?

• gumising ng 8am.
• pumasok sa klase. review.
  
• natapos ang klase ng 2pm
• pumunta ng video city.
• umarkila ng sangdamakmak na korean horror films.
• the grudge.
• lumabas ng bahay ng 5pm
• pumara ng jeep.
• pumunta sa park.
• picture.picture.
• umalis.
• nag-abang ng sunset sa mall.
• umuwi.
• kumain ng dinner.
• movie marathon till 2am.
• inom gatas.
• tuloog. :)

hindi naman dahil sa single ka eh, mag-uumemo ka na.. pweh.

pwedeng pwede mo pa rin namang maenjoy ang balentayms ng magisa.

choks? choks!

*kahulugan tsek awt por mor typo. sareeh.

recess

pasilip saglit. patipa na rin.

akala ko limot ko na - kita. blog.
akala ko nakalimutan ko na talaga.

buti natandaan ko pa. salamat Papa God.

mantakin mo? muntik ko ng makalimutan yung password ko dito. fuf.

limang araw na lang. bente dos na ko. pangalawang fuf.

ps.

pabati pede?

Papa. Haburdey. I know andyan ka lang, kasama mo na si mama ngayon... siguro mas masaya ka ngayon kesa noon.. mahal ko po kayo.. :'(

bye web

status:

H-I-A-T-U-S
tnx <3